Υπογεγραμμένα Disney Comics

Ό,τι έχω και δεν έχω από υπογεγραμμένα τεύχη της Disney. Enjoy!

Epic Mickey - Επική ανάλυση

Ύστερα από ~10 ημέρες ανηλεούς ενασχόλησης με το Epic Mickey, κατάφερα να βάλω τις σκέψεις μου σε μία σειρά και να καταγράψω ό,τι Disneικές αναφορές μπορούσα να διακρίνω. Και πιστέψτε με, δεν ήταν καθόλου λίγες. Ένας επικός τίτλος το δίχως άλλο.

Φάρσα ή κέρασμα;

Κόψιμο και λογοκρισία χωρίς λόγο και αιτία. Μία ιστορία που ακόμη και ο Carl Barks δεν κατάφερε να σώσει από τις ψαλίδες του καθωσπρεπισμού.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα

Μία σύζυγος που ανησυχεί για τον άντρα της, ένας προγραμματιστής ηλεκτρονικών στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, ένα ασήμαντο έλλειμμα λίγων σεντς, ένας εφημεριδοπώλης που πλέκει αστυνομικά σενάρια, ένας υποψήφιος δήμαρχος που υπόσχεται καλύτερες ημέρες...

Whatever happened to Scrooge Mc Duck ?

Πώς θα ήταν μία Λιμνούπολη χωρίς τον Σκρουτζ; Από ποιους σχεδιαστές πέθανε και για ποιον λόγο; Τι στάση κράτησε η Disney; Ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα α-λα Whatever happened to the Man of Steel. Whatever happened to Scrooge λοιπόν!

Καλώς ορίσατε στο PK World, έναν κόσμο αφιερωμένο στο bacground γνωστών και άγνωστων ιστοριών!

Το PK World είναι κατά κύριο λόγο ένα blog αφιερωμένο σε διάφορες αλλά διόλου αδιάφορες ιστορίες Disney, οι οποίες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον, μιας και από πίσω τους κουβαλούν ίντριγκες, πισώπλατα μαχαιρώματα, διπλωματικά επεισόδια, λογοκρισίες και δε συμμαζεύεται. Από εκεί και πέρα βλέπουμε με τι άλλο θα ασχοληθούμε, πάντα όμως στα πλαίσια της Disney και του background της εκάστοτε ιστορίας .

Saturday, February 23, 2013

Epic Mickey - Επική ανάλυση του παιχνιδιού




Πριν από κάνα 3μηνο, με το που απολύθηκα από τον στρατό, έβαλα τα πάντα στον πάγο και έπιασα μετά μανίας το παιχνίδι Epic Mickey.  Το βιντεοπαιχνίδι ουσιαστικά είναι μία εγκυκλοπαίδεια της ιστορίας της Disney. Δυστυχώς ο τίτλος είχε πολλά τεχνικά προβλήματα και εν τέλει δεν κατέληξε καλά (η Junction Point, η εταιρία που το έφτιαχνε έχει πλέον κλείσει), όμως οι δημιουργοί έδωσαν ρέστα στην έρευνά τους στην ιστορία της εταιρίας, χαρίζοντας έτσι μία μοναδική εμπειρία στους players. Το κακό είναι πως η εμπειρία αυτή περιορίστηκε μόνο για όσους έχουν αναλύσει εις βάθος στο ιστορικό της Disney και όχι στον μέσο αγοραστή της κονσόλας. Κατ' εμέ αυτός ήταν ένας κύριος λόγος που το Epic Mickey απέτυχε να εντυπωσιάσει.

Παρ' όλ' αυτά δεν θα αναλωθώ σε review, τεχνικό τομέα, γραφικά, μουσική κλπ. Για αυτές τις δουλειές υπάρχουν ουκ ολίγα gamins sites και περιοδικά που μπορούν να απαντήσουν πολύ καλύτερα. Θα ασχοληθώ αποκλειστικά και μόνο με τις αναφορές του παιχνιδιού προς την Disney, και μέσα από τα παρακάτω κείμενα θα προσπαθήσω να αναλύσω το πώς το παιχνίδι αξιοποιεί την ιστορία της ~90ετής πορείας της εταιρίας. Σε μία προσπάθεια προτροπής εκτίμησης αυτού του έπους από περισσότερους, θα παραθέσω τις διαπιστώσεις μου εδώ πέρα. Πλέον έχω τερματίσει το game, όμως επειδή έγραφα τα κείμενα όσο ήμουν ακόμα στην πορεία, θα τα παραθέσω αυτούσια μιας και αν τα αλλάξω, θα χάσουν το νόημά τους. Πάμε λοιπόν!



 Ημέρα Πρώτη - 10 Νοεμβρίου 2012




Το παιχνίδι μου αρέσει τρελά. Έχω παίξει κάνα 4ωρο αλλά δεν έχω προχωρήσει ουσιαστικά επειδή κάθομαι με τις ώρες και χαζεύω τις λεπτομέρειες. Πρέπει να κρατάω σημειώσεις για το τι εμφανίζεται αλλιώς θα χάσω τον μπούσουλα, το παιχνίδι σε βομβαρδίζει με πληροφορίες. Όταν με το καλό το τελειώσω θέλω να γράψω αναλυτικά τι χρησιμοποίησαν.

 
Το παιχνίδι ξεκινάει με τον Μίκυ να μπαίνει στον καθρέφτη του (όπως στο καρτούν του '36 "Thru the mirror", όπου ονειρεύεται πως έχει περάσει σε μία άλλη διάσταση) όμως αντί να δούμε το όνειρό του, βλέπουμε για τον μάγο από την Φαντασία Yen Sid, και τον Μίκυ να χαλάει τις μαγικές συνταγές του. Από τότε περνάνε πολλές δεκαετίας δόξας για τον Μίκυ, ο οποίος μέχρι τώρα έχει γίνει πασίγνωστος, όμως κάποτε έρχεται η στιγμή να βγει από τον καθρέφτη το παλιό του ξεχασμένο παρελθόν, χάρη στο οποίο έγινε διάσημος.



Ο σύμβουλός σου είναι ο Gremlin Gus, ένα concept που είχε χρησιμοποιηθεί για μία ταινία του '40 ονόματι "The Gremlins", η οποία όμως δεν βγήκε ποτέ. Παρ' όλ' αυτά, τα Gremlins είχαν παραμείνει στα αρχεία της εταιρίας και χρησιμοποιήθηκαν μερικές φορές σε κόμικς. Στην Ελλάδα έχουν δημοσιευτεί μερικά δισέλιδα στο ΚΟΜΙΞ 100.

Όταν πηγαίνεις από τον έναν κόσμο στον άλλον, παίζεις μία ασπρόμαυρη 2D platform πίστα εμπνευσμένη από τα κλασικά καρτούν του Μίκυ. Μέχρι στιγμής έχω συναντήσει τα "Mickey and the beanstalk" και "Steamboat Willie pt.1", επομένως πιστεύω πως θα ξανασυναντήσω το ατμόπλοιο Γουίλι αργότερα. 

Ο πρώτος κακός που συνάντησα ήταν ο τρελογιατρός από το "Mad Doctor" του 1933. Εκείνη την περίοδο ο Disney είχε αφήσει τα καθημερινά στριπ του Μίκυ Μάους που δημοσιεύονταν σε εφημερίδες, αποκλειστικά στον Floyd Gottfredson, και ο ίδιος αναλωνόταν σε αυτό που πραγματικά τον ενδιέφερε, τον κινηματογράφο. Προσωπικά είχε αναφέρει μάλιστα πως δεν τον νοιάζει η πορεία του Μίκυ στο χαρτί, και δεν είχε όρεξη να ασχοληθεί, όμως εφ' όσον ασχολούνταν άλλος, δεν είχε κανένα πρόβλημα. 

Παρ' όλ' αυτά, μερικές φορές ο Gottfredson και ο Disney συνεννοούνταν μεταξύ τους και αντάλλασσαν ιδέες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν, είτε στα στριπ, είτε στα καρτούν, είτε και στα δύο. Στην περίπτωση του τρελογιατρού πρέπει να έχουμε να κάνουμε με μία τέτοια περίπτωση, μιας και λίγους μήνες πριν τη δημιουργία του καρτούν, ο Gottfredson είχε δημοσιεύσει μία σειρά από στριπ ονόματι "Blaggard Castle" όπου τρεις τρελογιατροί (ο Εξ, ο Ντούμπλεξ και ο Τρίπλεξ) απαγάγουν τον Μίκυ και τον Οράτιο με σκοπό να τους χρησιμοποιήσουν ως πειραματόζωα και γιατί όχι, να τους θυσιάσουν στον βωμό της επιστήμης

 


 
Επίσης, αναφορικά, είχαμε Μαύρο Φάντασμα που απ' ό,τι έχω καταλάβει πρέπει να είναι ο εγκέφαλος της όλης υπόθεσης, ο Owsald που δεν έχω καταλάβει ακριβώς πώς κολλάει στην ιστορία, όμως πρέπει να είναι κάτι σαν ο άρχοντας της Wasteland, και κάπου ανάμεσα στα χαλάσματα της απορριπτέας Disneyland βρέθηκε ο Small Pete.

Όταν είδα τον τελευταίο λύθηκα στα γέλια, τον έντυσαν Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων και τον ονόμασαν μικρό Πητ, επομένως φαντάζομαι πως αργότερα μπορεί να συναντήσουμε κάναν Big Bad Pete

Άρα μέχρι στιγμής έχουμε και λέμε. Έχουμε συναντήσει χρονολογικά
Μαύρο Πητ (1925)
Oswald (1927)
Τρελοδόκτορας (1933)
Μαύρο Φάντασμα (1939)
Yen Sid (& τις σκούπες του ) (1940)
Gremlins (1943)


 Και από καρτούν που χρησιμοποίησαν:

 


Steamboat Willie - 1928

 
 Mad Doctor - 1933
 

 Thru the mirror - 1936
 

 Mickey and the beanstalk - 1947

 
Trivia: Ο Μαύρος Πητ μπορεί πλέον να είναι γνωστός λόγω του Μίκυ, όμως δημιουργήθηκε πριν από αυτόν, το 1925 (ο Μίκυ δημιουργήθηκε το 1928). Η πρώτη του εμφάνιση ήταν στο φιλμ "Alice solves the puzzle" από μία παλιά κωμική σειρά που έφτιαχνε η Disney τότε. Η Αλίκη σε αυτό το φιλμάκι δεν έχει κάποια σχέση με την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, όμως ίσως να τους ήρθε η έμπνευση από εκεί λόγω ονόματος.

Trivia 2: Yen Sid αν το διαβάσετε ανάποδα --> Disney

Ουφ, έπαθα υπερφόρτωση με τόσες πληροφορίες. Παίζει να μου ξέφυγε τίποτα, όμως ασχολούμαι κυρίως με τα σημαντικά. Θα συνεχίσω αύριο πάλι.





 Ημέρα Δεύτερη - 11 Νοεμβρίου 2012




Έπαιξα κάνα τρίωρο ακόμα και επισήμως εγκαινίασα log στο οποίο κρατάω αναφορές που βλέπω, επειδή είναι τόσες πολλές που θα τις ξεχάσω αν δεν τις σημειώνω κάπου Η αλήθεια είναι πώς πάω πολύ αργά, στο σημείο που είμαι θα μπορούσα να είχα φτάσει σε 2 συνολικά ώρες, όχι σε 6 όπως έχω κάνει τώρα. Αυτό συμβαίνει επειδή ελέγχω ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια, προκειμένου να βρω αναφορές από το παρελθόν της εταιρίας.
Μου φαίνεται πως ύστερα από κάθε φορά που το προχωράω και λίγο θα γράφω σεντόνια επειδή αν το αφήσω για το τέλος, και θα βγει τεραστίων διαστάσεων post, και θα έχω ξεχάσει πολλά πράγματα.

Το λοιπόν, στο 2ο αυτό session ξεκίνησα από το European Boat Ride, προφανώς ατραξιόν της Disneyland, εξ' ου και ο πύργος της Πίζας, του Άιφελ κλπ. Υποθέτω πως θα είχε χρησιμοποιηθεί σαν ιδέα κάποια φορά σε κάποιο θεματικό πάρκο της εταιρίας. Στη συνέχεια βρισκόμαστε στο χωριό των Gremlins που απ' ό,τι φαίνεται έχουν δημιουργήσει ένα νέο σύμπαν με πολλά Gremlins τα οποία απ' ό,τι δείχνει ήρθαν για να μείνουν. Καλό αυτό, η φύση τους προσφέρεται απίστευα για npcs στο παιχνίδι. 


Το πρώτο boss είναι το Clock Tower, πάλι από την Disneyland. Πάρα πολύ καλή ιδέα μιας και μέχρι στιγμής η πλοκή διαδραματιζόταν σε χαλάσματα της Disneyland, και με καλή εκτέλεση. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται σαν ιδέα, το είχαμε ξαναπαλέψει ως boss στο Castle of Illusion του Master System, ίσως στην πιο καλοφτιαγμένη πίστα του παιχνιδιού, με ένα από τα καλύτερα soundtracks της σειράς Illusion





Απλά αυτή τη στιγμή χρησιμοποιήθηκε ακριβώς το ίδιο Clock Tower όπως είναι και στην Disneyland. Μπορείτε να το δείτε εδώ

  

Στα + προσθέσατε και την cameo εμφάνιση του μαγικού χαλιού από τον Αλαντίν στο European Boat Ride, στα οποία πρέπει να ανέβεις για να φτάσεις στο επόμενο σημείο που θέλεις να πας


Πάντως όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν παρά τον πρόλογο του παιχνιδιού, μόλις φύγεις από το European Ride βρίσκεσαι στο κεντρικό χωριό της Wasteland που συναντάς την μία έκπληξη μετά την άλλη. Επειδή όμως η ώρα είναι περασμένη και δεν έχω κουράγιο για άλλο γράψιμο, η συνέχεια αύριο.






 Ημέρα Τρίτη  - 12 Νοεμβρίου 2012






Συνεχίζοντας από το προηγούμενο post, μετά το τέλος της ευρωπαϊκής κρουαζιέρας μεταφέρεσαι στο κεντρικό χωριό της Wasteland, εκεί που ζουν όλοι οι ξεχασμένοι ήρωες. Συναντάμε αρκετούς Γκούφυ, Οράτιους και Κλαραμπέλ, κατάλοιπα από ξεχασμένα και μη χρησιμοποιημένα σχέδια και προσχέδια του παρελθόντος. Και για να μην ξεχνιόμαστε, συναντάμε και άλλον έναν Πητ, τον Big Bad Pete

Παραθέτω τι είπα παραπάνω:  


- Όταν είδα τον τελευταίο λύθηκα στα γέλια, τον έντυσαν Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων και τον ονόμασαν μικρό Πητ, επομένως φαντάζομαι πως αργότερα μπορεί να συναντήσουμε κάναν Big Bad Pete
 
Ποιος είμαι ρε πστ μου, όχι δηλαδή πείτε μου, μέσα στο μυαλό του Spector βρίσκομαι;


Ένα στοιχείο που μου άρεσε απίστευτα πολύ ήταν η αντικατάσταση του διάσημου αγάλματος του Disney, από τον Μίκυ που κανονικά κράταγε με τον Oswald. Αυτό το μνημείο είναι στην κεντρική πλατεία της κεντρικής πόλης του παιχνιδιού ως έμβλημα, πολύ όμορφη προσθήκη και πολύ ωραία δοσμένη.







 


Στη συνέχεια, την παράσταση κλέβει ο Οράτιος με το γραφείο ντετέκτιβ τον οποίον πρέπει να επισκεφθείς για να συνεχίσεις την ιστορία. Από τις προσθήκες που ήθελα οπωσδήποτε να έχει. Και όχι μόνο την είχε αλλά παίζει και κύριο ρόλο, επομένως λοιπόν + ∞ respect κι από εδώ. 

Η ιδέα για το γραφείο Ντετέκτιβ των Μίκυ, Ντόναλντ και Γκούφυ ξεκίνησε από μία ιστορία του Floyd Gottfredson το 1936, ονόματι "Seven Ghosts". Εκεί βλέπουμε για πρώτη φορά την ιδέα των ντετέκτιβ, η οποία έναν χρόνο αργότερα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με το καρτούν "Lonesome Ghosts". Βέβαια στο παιχνίδι αντί για την γνωστή τριάδα έχουμε τον Οράτιο, ο οποίος αποφάσισε να αναλάβει τη δουλειά. 

Η αλήθεια είναι πως την πρώτη περίοδο του Μίκυ, ο χαρακτήρας που εμφανιζόταν πάντα μαζί του ως φίλος και βοηθός, τόσο στα καρτούν όσο και στα κόμικς, ήταν ο Οράτιος. Ο Γκούφυ τον αντικατέστησε σιγά σιγά, μέχρις ότου ο Οράτιος εξαλείφθηκε εντελώς και ξεχάστηκε. Πολύ προσεγμένη προσθήκη κατ' εμέ. 


 Lonesome Ghosts - 1937


Από καρτούν μετάβασης από τον έναν κόσμο στον άλλον συνάντησα δύο, το Thru The Mirror το οποίο το είχαμε δει σαν αναφορά αλλά μόνο στο αρχικό βίντεο και όχι ως playable κόσμο και το Mickey's Steamroller. 

 

Mickey's Steamroller -1934

 

Άλλο ένα στοιχείο που με συγκίνησε, ήταν πως όταν συναντάς τον Οράτιο και την Κλαραμπέλ, σου δείχουν φωτογραφίες τους από κλασικά καρτούν της δεκαετίας του '30, όμως ο Μίκυ δεν τους θυμάται δικαιολογόντας έτσι την ύπαρξή τους στη Wasteland. Δεν θυμάμαι τίτλους επειδή οι φωτογραφίες κύλαγαν πολύ γρήγορα, όμως τα καρτούν αυτά υπάρχουν όντως και εδραίωσαν σιγά σιγά με τον καιρό τον ποντικό.

+ Βρήκα μία από τις εκδοχές του αμαξιού του Μίκυ
  

 
Έχω τελειώσει με όλα τα quests που μου έχουν δοθεί και τώρα φεύγω για το Mickeyjunk Mountain το οποίο και μόνο από το όνομα προδιαθέτει πως θα έχει πολύ πράμα για ιστορική ανασκαφή. Περισσότερα την επόμενη φορά, λογικά θα ακολουθήσει κατεβατό.


Πάντως ο κόσμος θα εκτιμούσε πάρα πολύ περισσότερο το παιχνίδι αν διαπίστωνε πόσο μεγάλη και προσεκτική δουλειά έχουν ρίξει. Με το να μην αναφέρουν τέτοιες πληροφορίες χάνουν εκτίμηση από το κοινό χωρίς λόγο. Τέτοια παιχνίδια είναι ζωντανές εγκυκλοπαίδειες, μακάρι το 2ο μέρος να είναι τίγκα στα extras. Τα χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλο παιχνίδι που έχω συναντήσει.


 


 Ημέρα Τέταρτη - 13 Νοεμβρίου 2012




Με άλλο ένα playthrough τελείωσα το Mickeyjunk Mountain. Μπορώ να πω πως στο συγκεκριμένο σημείο ο εγκέφαλός μου έπαθε κοκομπλόκο, ένα σημείο που μπορούσε να τελειώσει σε 5 λεπτά καθόμουν και το χάζευα για κάνα 40λεπτο προσπαθώντας να διαπιστώσω πού έχω συναντήσει τι. Αν κάτσω να γράψω αναλυτικά πού εμφανίζονταν οι παραπάνω εικόνες θα μας πάρει έως αύριο, επομένως θα αρκεστώ στο να παραθέσω απλά μερικές εικόνες που τράβηξα από το παιχνίδι.





Διαφημιστικά posters, εξώφυλλα κόμικς, εισιτήρια της Disneyland, παλιά βιντεοπαιχνίδια, κονκάρδες Μίκυ, μεταλλικές θήκες από φιγούρες Disney και ένα σωρό άλλα, αποτελούν ένα μικρό κομμάτι του Mickeyjunk Mountain. Όνομα και πράμα. Ο απόλυτος φόρος τιμής στα περασμένα μεγαλεία μέσα σε λίγες μόνο εικόνες.


Στην τελευταία διακρίνονται κασέτες από παιχνίδια του Μίκυ σε NES και SNES. Υποθέτω πως θα είχαν πρόβλημα με την Sega για τα δικαιώματα των παιχνιδιών της σειράς Illusion που είχαν βγει για Master System και Mega Drive, εκτός και αν εμφανιστούν αργότερα. Δεν ξέρω πόσα παιχνίδια είχαν βγει με τον Μίκυ για τις κονσόλες της Nintendo, όμως οι τίτλοι που πέτυχα ήταν το "Magical Quest" για SNES και "Mickey Mousecapade" για NES. 


Άλλο ένα ωραίο στιγμοιότυπο που τράβηξα, είναι όταν ζωγραφίζεις και εμφανίζεις τηλεοράσεις, όσοι είναι γύρω παρατάνε τα πάντα και πάνε και παρακολουθούν Steamboat Willie, την διάσημη εμφάνιση του ποντικού. Καλή φάση. 




Από καρτούν αυτήν τη φορά είχαμε μπόλικα και πάρα πολύ καλοφτιαγμένα σε σχέση με τα original cartoon shorts. Κατ' αρχάς συναντήσαμε τον Oswald κατά πρόσωπο (επιτέλους), όμως για να τον δούμε, οι κάρτες-φρουροί της Αλίκης της χώρας των θαυμάτων, μας έβαλαν να περάσουμε 3 δοκιμασίες, 3 καρτούν δηλαδή του Oswald. Αυτά ήταν τα Trolley Troubles, Great Guns όπου ο Oswald πηγαίνει στον στρατό και ένα από τα καλύτερά του κατ' εμέ, το Oh what a knight.
 
 

Trolley Troubles - 1927



Great Guns - 1927
 


Oh what a knight - 1928


Προσέξτε πως σε όλα φιγουράρουν την Universal μπροστά και σε λίγα ίσως να αναγράφεται το όνομα του Walt Disney κάτω κάτω. Αυτό συνέβαινε επειδή ο Disney τότε δεν είχε αρκετά χρήματα ώστε να αναλάβει την διανομή, και αυτό το αναλάμβανε η Universal. Στη συνέχεια ο Disney έχασε τα δικαιώματα του Oswald λόγω συμβολαίων ενώ παράλληλα η Universal υπέγραψε συμβόλαια με το προσωπικό του Disney με πάρα πολύ ευνοϊκούς όρους ώστε να τους κρατήσει για αυτήν και ο Disney να μείνει εκτός παιχνιδιού. Ευτυχώς για εμάς ο Disney δημιούργησε τον Μίκυ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. 

Ορισμένες φορές, ο Disney χρησιμοποιούσε για τον Μίκυ ιδέες που είχε εφαρμόσει στον Oswald. Το τελευταίο κλιπάκι του Oswald "Oh what a knight" είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις, μιας και έδωσε την κεντρική ιδέα για ένα καρτούν του Μίκυ 5 χρόνια αργότερα, ονόματι "Ye olden days"




Ye olden days - 1933


Τέλος, είχαμε 2 ακόμα καρτούν μετάβασης από τον έναν κόσμο στον άλλον, τα Alpine Climbers και Plutopia. Απ' ό,τι φαίνεται, κατά κύριο λόγο όσο περισσότερο προχωράς το παιχνίδι, τόσο νεότερα καρτούν φαίνεται να συναντάς. Η πλουτοπία μένει πιστή στο καρτούν και δημιουργεί μία από τις πιο επιληπτικές πίστες στο παιχνίδι, λες και είχα πάρει LSD ήταν. Δεν ξέρω αν τελικά μου άρεσε ή όχι σαν πίστα, όμως αναμφίβολα ήταν καλοφτιαγμένη. 

 


Alpine Climbers - 1936



Plutopia - 1951


Τώρα είμαι στη φάση που πηγαίνω στην Tommorow City. Αν και δεν έχω ιδέα τι με περιμένει, κάτι πήρε το μάτι μου για πειρατές και για τον Ναυτίλο, επομένως πιστεύω πως θα συναντήσω Πήτερ Παν και 20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα. Αναμείνατε.




 Ημέρα Πέμπτη - 14 Νοεμβρίου 2012




Λοιπόν, πάει και η Tomorrow City και τι να πρωτοπώ. Έχω μείνει άναυδος με το μέγεθος της λεπτομέρειας που έχουν δώσει, σχεδόν κάθε εικόνα είναι φτιαγμένη ώστε να αναπαριστά κάτι ή να αποδίδει φόρο τιμής κάπου. Χωρίς υπερβολή, μπορεί να αναλύω ό,τι βρίσκω, όμως υπολογίζω πως με το ζόρι φτάνω το 1/3 των αναφορών του παιχνιδού. Υπάρχουν αμέτρητες αναφορές κρυμμένες παντού, αν ρίξετε μια ματιά σε ξένα forums έχουν αφιερώσει ειδικά threads για αυτόν τον σκοπό και φτάνουν πολλές δεκάδες σελίδες. Μιλάμε οι τύποι έριξαν απίστευτη δουλειά προκειμένου να φτιάξουν αυτό το αποτέλεσμα.
 
Συνεχίζοντας λοιπόν, η Tomorrow City αποδίδει φόρο τιμής στην Tommorowland της Disneyland, παρουσιάζοντάς την σε ένα εντελώς τρομαχτικό και δυστοπικό περιβάλλον. Ξεκινάμε με τα κυριότερα που εντόπισα, κατ' αρχάς τα μέσα μεταφοράς.


People Movers. Εφαρμόστηκε στην Disneyland για να μεταφέρει τους επισκέπτες από το ένα σημείο στο άλλο. Εκείνη την περίοδο (1967) κάτι τέτοιο ήταν εντελώς φουτουριστικό. Στο παιχνίδι τα People Movers κυκλοφορούν συνεχώς και σε χτυπάνε αν κάτσεις στον δρόμο τους. 



 
 
Skyway. Ακόμα πιο φουτουριστικό και ακόμα πιο παλιό (1956). Στην ουσία ήταν ένα τελεφερίκ που εξυπηρετούσε τον ίδιο σκοπό. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 ένας εργάτης πέθανε από ατύχημα εκεί πέρα και το έκλεισαν. Ύστερα από μερικές ημέρες ξανάνοιξε αλλά δεν άντεξε και πολύ. Τώρα είναι κλειστό, όπως άλλωστε και πολλά από τα εκθέματα που παρουσιάζονται στο παιχνίδι. 

 



Space Mountain. Η ομοιότητα είναι καταπληκτική. 


 

Rocket to the moon / Moonliner Rocket, από τις αναφορές που μου άρεσαν πολύ. Όπως μπορείτε να φανταστείτε έμπαινες μέσα και σε "ταξίδευε" στο φεγγάρι. Κρατήστε υπ' όψιν πως στήθηκε ως έκθεμα αρκετά χρόνια πριν φτάσουμε στη σελήνη (1955) και διήρκεσε περίπου 2 δεκαετίες. 
 




Σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πριν το παιχνίδι, είδα πως διακρίνεται το Astro Orbitor, όμως δεν θυμάμαι να το διέκρινα πουθενά. Ίσως πάλι να μου ξέφυγε.


 

Στο Space Mountain, παλεύουμε άλλο ένα boss, τον Petetronic, ο οποίος πάει ασορτί με το φουτουριστικό κλίμα και τον βλέπουμε να παρουσιάζεται στο σύμπαν του Tron. Μου κάνει εντύπωση πως απλά μου πέταγε ένα φρίσμπι. Περίμενα πως θα κάναμε μονομαχίες σε Speederbikes




Τέλος, στην αρχή του κόσμου συναντήσαμε τον Ναυτίλο, από το διήγημα του Ιούλιου Βερν "20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα". Όπως και στο διήγημα, έτσι και εδώ ο Ναυτίλος είναι μέσα σε μία σπηλιά περιμένοντας να τον χρησιμοποιήσουμε. Περίμενα περισσότερα από αυτήν την ιστορία αλλά ο υπόλοιπος κόσμος αναλώθηκε στον "μέλλον". Τι να κάνουμε, δεν πειράζει.




Το καρτούν μετάβασης από και προς την Tomorrow City δεν ήταν άλλο από το "Mickey's mechanical man". Νομίζω πως ήταν η καλύτερη επιλογή δεδομένης της θεματολογίας. 


 

Mickey's mechanical man - 1933


Γενικά το παιχνίδι έχει άπειρο πράμα μέσα, χρόνο να έχεις να ψάχνεις και να ανακαλύπτεις. Μόλις συνειδητοποίησα πως ο ανεμόμυλος που συνάντησα στην αρχή του παιχνιδιού δεν είναι άλλος από το βραβευμένο με όσκαρ "The old mill" το οποίο έχει εμπνεύσει και μερικές ιστορίες κόμικς. Με απογοητεύω που δεν το κατάλαβα νωρίτερα, μιλάμε για μία αναφορά που περίμενα να έχει αλλά δεν την πρόσεξα


Ο Walt Disney είχε δημιουργήσε μία σειρά από animated shorts ονόματι "Silly Symphonies". Αυτά διήρκεσαν 10 χρόνια (1929 - 1939) και μέσα σε αυτά περιλαμβάνονται αρκετά ιστορικά, όπως η πρώτη εμφάνιση του Ντόναλντ Ντακ. Λίγο πριν δημιουργήσει την Χιονάτη και τους 7 νάνους, την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων, ο Disney χρησιμοποίησε ως crash test τα Silly Symponies για να δοκιμάσει τις νέες τεχνικές που θα χρησιμοποιούσε στην Χιονάτη. 


Συγκεκριμένα, το Old Mill ήταν το πρώτο cartoon που χρησιμοποιούσε την νέα κάμερα πολλαπλών πλάνων (multiplane camera) που απέδιδε με πολύ ρεαλιστικό τρόπο εφέ όπως βροχή, κεραυνοί κλπ και έδινε μία αίσθησε 3D. Το αποτέλεσμα ήταν να κερδίσει βραβείο όσκαρ και φυσικά έδωσε το πράσινο φως ώστε να χρησιμοποιηθεί και στην Χιονάτη.



 
The old mill - 1937


Αυτά και άλλα πολλά, όμως νομίζω πως για την ώρα φτάνουν, πάλι το ξενύχτισα γράφοντας. Μέχρι στιγμής έχω ξεμπερδέψει με δύο από τους κύριους κόσμους (Mikeyjunk Mountain και Tomorrow City) και την επόμενη φορά θα μπω στον τρίτο. Μόλις τον τελειώσω θα ακολουθήσει κλασικά post. Προς το παρόν πάντως θα κάνω ένα διαλειμματάκι επειδή τα εγκεφαλικά μου κύτταρα παραπονιούνται






 Ημέρα Έκτη - 16 Νοεμβρίου 2012




 


Δύο ημέρες αποχή από το παιχνίδι, νέο ρεκόρ


Επειδή είχα πάθει υπερφόρτωση, έκατσα στην Home Town και έκανα όσα quests είχαν μείνει. Παρατήρησα πως στις περισσότερες περιοχές δεν σε αφήνει να ξαναπάς, τα κύρια μέρη είναι η Mean Streat και η Os Town. Κρίμας.


Το καρτούν που παραμένει σταθερό είναι το "Thu the mirror" μιας και είναι το καρτούν μετάβασης στα δύο σταθερά αυτά μέρη. Τουλάχιστον επέλεξαν το πιο ταιριαστό. Την φάση με την υδρόγειο τη θυμάμαι ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τις διαφημίσεις που έβλεπα από τις βιντεοκασέτες Disney που νοίκιαζα.  



 

Κατά τ' άλλα, παρατήρησα πως η Mean Streat είναι η σκοτεινή εκδοχή της Main Streat της Disneyland, μιλάμε όμως για καρμπόν, απίστευτη ομοιότητα!




Μπορείτε επίσης να παρατηρήσετε πως ο κινηματογράφος της πόλης δεν παίζει το Steamboat Willie αλλά το Steamboat Oswald
 



Τέλος, στην αρχή νόμιζα πως η Os Town δεν είναι παρά παραλλαγή της Toon Town της ταινίας Rogger Rabbit όπου συναντιούνται ένα σωρό ήρωες καρτούν από πάρα πολλές εταιρίες.


 Αυτό που δεν ήξερα ήταν πως η Toon Town της ταινίας ενέπνευσε ένα πάρκο για την Disneyland με το ίδιο όνομα, το οποίο ήταν στην ουσία η πόλη του Μίκυ, και μπορούσες να επισκεφτείς τα σπίτια των χαρακτήρων, τα οποία ήταν χτισμένα με την καρτουνίστικη αρχιτεκτονική !! Η ToonTown έγινε στο παιχνίδι OsTown, δηλαδή η πόλη του Oswald. Κοιτάξτε πιστότητα, σε μερικές δεν καταλαβαίνεις αν βλέπεις το παιχνίδι ή την Disneyland. 








Παρ' όλο που βλέπω συνεχώς αυτούς τους κόσμους, μόλις τώρα συνειδητοποίησα τι παίζει, κι ας ήμουν προσηλωμένος στο παιχνίδι. Φανταστείτε τι έχω χάσει από τους προηγούμενους κόσμους. Κρίμα πάντως που δεν μπορώ να τους επισκεφτώ ξανά, ελπίζω να είναι ένα από τα στοιχεία που θα βελτιώσουν στο επόμενο παιχνίδι.


Τέλος πάντων, είμαι κομπλέ με quests και ετοιμάζομαι να πάω στον τρίτο μεγάλο κόσμο, την Venture Land. Το μόνο που ξέρω είναι πως θα πρέπει να βρω τον Pete Pan, επομένως είμαι προετοιμασμένος για τα καλύτερα Αναλυτικό post όταν τελειώσω τον κόσμο.






 Ημέρα Έβδομη - 22 Νοεμβρίου 2012




 Για να ξεκινήσουμε δυναμικά, πάρτε μία χαρακτηριστική εικόνα. Ως μεγάλος φαν της σειράς "Legend of Zelda", ο Warren Spector δεν παρέλειψε να βάλει και μία χαρακτηριστική σκηνή ως φόρο τιμής στο πρώτο Zelda που κυκλοφόρησε στο NES.



Συνεχίζοντας, τέλος και η Ventureland. Ο κόσμος αναλώθηκε κυρίως σε σκηνικά εμπνευσμένα από τους Πειρατές της Καραϊβικής (2002) αλλά κυρίως του Πήτερ Παν (1953). Δεν θα γράψω πολλά αυτή τη φορά επειδή δεν πέτυχα κάποια φοβερή αναφορά, θα βάλω κυρίως συγκριτικές εικόνες. Οι πρώτοι κάτοικοι που συναντάμε είναι το πλήρωμα του κάπταιν Χουκ.
 






Το Skull Rock της ταινίας Πήτερ Παν μετονομασμένο σε Skull Island στο παιχνίδι. 






Ο Σμι, το δεξί χέρι του Κάπταιν Χουκ, ή όπως λέει και το γκρέμλιν, το μόνο χέρι του Κάπταιν Χουκ!




Η Tortooga, από τους πειρατές της Καραϊβικής. Το μέρος όπου ήταν φυλακισμένοι οι πειρατές.




Τέλος, ο Pete Pan και ο Animatronic Hook στον ρόλο των κανονικών ηρώων μας δίνουν ένα εξαιρετικό φινάλε του κόσμου. Αυτό που μου άρεσε ήταν που όταν πάλευαν έκαναν κινήσεις της ταινίας.



Δυστυχώς δεν μπορεί να φανεί πολύ καλά τώρα, παρ' όλ' αυτά, όσοι ενδιαφέρεστε δείτε την original μάχη στο βίντεο του Πήτερ Παν από το 1:34 και μετά, και στο βίντεο του παιχνιδιού από το 4:25 και μετά

  


Από την άλλη είχαμε μπόλικα καρτούν μετάβασης κόσμων. Με τη σειρά που τα συνάντησα λοιπόν έχουμε και λέμε:

 Jungle Rhythm - 1929






The Castaway - 1931 






The Whalers - 1938







Shanghaied - 1934


Αυτά εν ολίγοις. Ο Animatronic Hook πάντως ήταν πολύ τούμπανος, πολύ καλοφτιαγμένος ήρωας κυρίως όσον αφορά τον σχεδιασμό. Πολύ την ευχαριστήθηκα τη μάχη του.




 
Ο τελευταίος από τους βασικούς κόσμους δεν είναι άλλος από τον "Lonesome Ghosts", για τον οποίο έχω παραθέσει εικόνες παραπάνω. Χαίρομαι που έστησαν έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από τα φαντάσματα και δεν έμειναν απλά στο γραφείο υποθέσεων του Οράτιου. Ελπίζω να δούμε κι άλλα κατάλοιπα του Μίκυ και της παρέας του (Ντόναλντ, Γκούφυ) ως ντετέκτιβ. 






 Ημέρα Όγδοη - 26 Νοεμβρίου 2012







Πάμε για ένα τελευταίο post, αυτό θα είναι βαρβάτο.


Ο τελευταίος βασικός κόσμος δεν ήταν άλλος από το Lonesome Manor. Είχα αναφέρει ήδη το καρτούν και το στριπ λόγω του γραφείου ντετέκτιβ του Οράτιου, όμως απ' ό,τι φαίνεται δημιούργησαν ολόκληρο κόσμο πάνω του, συν μία 2D πίστα μετάβασης, ωραία πράματα.


Ο κόσμος είναι εμπνευσμένος από το καρτούν Lonesome Ghosts όπως επίσης και από τη στοιχειωμένη βίλα της Disneyland. Τα 4 φαντάσματα του καρτούν δίνουν το παρόν για νέα quests, ενώ στη συνέχεια προχωράμε στο εσωτερικό της βίλας για να παλέψουμε τους εγκέφαλους της υπόθεσης, τον τρελοδόκτωρα και το φάντασμα.

 



Το εσωτερικό της βίλας είναι κυρίως εμπνευσμένο από την ατραξιόν της Disneyland. Η κάθε μικρή λεπτομέρεια είναι βασισμένη κάπου. Φαντάζομαι πως υπάρχουν πολλά ψιλολοίδια που δεν παρατήρησα, όμως ας ρίξουμε μια ματιά στα πιο βασικά "εκθέματα".


Pipe Organ. Το πιάνο αυτό σε βοηθάει αν το βοηθήσεις, ενώ αν του φερθείς άσχημα, καλεί αντιπάλους για να σε ξεπαστρέψουν. Αναφέρει πως η ψυχή του βρίσκεται στα πλήκτρα του, αναφορά στον κακό της ταινίας Beauty and the Beast: The Enchanted Christmas, ονόματι Forte. Στην φωτογραφία ο Forte δεν φαίνεται καλά, μπορείτε να δείτε τα βίντεο για να καταλάβετε καλύτερα την ομοιότητα.



 

 


Παρεμπιπτόντως, ένας από εχθρούς που σου στέλνει αν δεν τον βοηθήσεις, είναι τούτο 'δω
 



Φρικιαστικό θέαμα, δεν μπορείτε να πείτε Συνεχίζοντας, ένα ακόμα καλύτερο, η Madame Leota. Ακολουθεί εικόνα της από την Disneyland, από την ταινία που κυκλοφόρησε το 2003 και από το παιχνίδι. Η συγκεκριμένη μαντάμ είναι μία τύπισσα που μιλάει μέσα από μία κρυστάλινη σφαίρα. Και αν αυτό δεν σας φαίνεται ανατριχιαστικό, πού να τη δείτε στο φυσικό της περιβάλλον στην Disneyland. Μιλάμε για τρόμο, όχι αστεία. Δείτε οπωσδήποτε το παρακάτω βίντεο για να καταλάβετε τι μεγαλείο πρόσθεσαν στο Epic Mickey.





 

Πάμε τώρα να δούμε μερικά λιγότερο σημαντικά ευρήματα που θεωρώ άξια καταγραφής. Για αρχή οι προτομές της βίλας, για τις οποίες δυστυχώς δεν βρήκα εικόνες από το παιχνίδι και δεν σκέφτηκα να τραβήξω ο ίδιος. Στο παιχνίδι εμφανίζονται ως Marble busts αντί για Singing busts. 

  
 

Ένα από τα πολλά πορτραίτα του παινχιδιού που εμφανίζονται και στη βίλα της Disneyland, όπως επίσης και εικόνες 2 πολύ γνωστών μας. 
 



Ακόμα μία φωτογραφία. Προσέξτε την σκισμένη εικόνα στα δεξιά. Σας θυμίζει τίποτα; Όσοι έχετε δει την Πεντάμορφη και το τέρας (από τις καλύτερες ταινίες της Disney κατ' εμέ) θα παρατηρήσετε πως είναι το πορτραίτο του τέρατος όσο ήταν πρίγκιηπας, το οποίο στην ταινία το έσκισε επειδή δεν μπορούσε να το βλέπει. Μέχρι κι αυτό έβαλαν σε μία γωνίτσα του παιχνιδιού, είναι τρελοί οι τύποι !!!!




Μερικά Gargoyles, τα οποία με το που τα είδα, αναπόφευκτα μου θύμισαν τη σειρά κινουμένων σχεδίων της Disney που τα έσπαγε, την οποία όμως σπάνια έβλεπα επειδή έπαιζε ταυτόχρονα με το Dragonball, το οποίο δεν έχανα για κανέναν λόγο. Στη δεύτερη εικόνα έπιασα τον Μίκυ να χορεύει Gangnam Style





 

Μία uber φωτογραφία του Μαύρου Φαντάσματος επειδή πρέπει να μπει



Το τσεκούρι της Constance Hatchaway. Πώς είπατε, ποια είναι η τύπισσα; Η Κονστάνς είναι μία νεκρή νύφη που περιπλανιέται στην συγκεκριμένη ατραξιόν, η οποία σκότωσε τον άντρα της με ένα τσεκούρι. Μπορεί να μην εμφανίζεται η ίδια στο παιχνίδι, όμως ο Οράτιος σου ζητάει να βρεις το τσεκούρι της επειδή θα δώσει μεγάλη φήμη στο γραφείο υποθέσεών του. Για να το κάνουμε λιανά για όσους δεν κατάλαβαν. Σε ένα Disney παιχνίδι, ο Οράτιος σου ζητάει να βρεις το τσεκούρι μιας ψυχοπαθούς νύφης που περιπλανιέται τα βράδια σαν φάντασμα, με το οποίο σκότωσε τον άντρα της. Αν έχουν τον Θεό τους δηλαδή οι τύποι





 
Αυτά για τους κυρίως κόσμους. Από εκεί και πέρα, ας κάνουμε μία αναφορά στα υπόλοιπα καρτούν μετάβασης σε κόσμους που απομένουν. Με τη σειρά που τα συνάντησα έχουμε:


 Lonesome Ghosts - 1937. Το αναφέραμε και παραπάνω όμως ας μπει κι εδώ μιας και ολόκληρος ο κόσμος είναι βασισμένος πάνω του 






 
Mad Doctor - 1933. Επιτέλους, έκανε κι αυτός την εμφάνισή του. Τόσον καιρό βλέπαμε τον δόκτορα χωρίς όμως να δούμε έναν 2D κόσμο.




 

Haunted House - 1929. Αναμενόμενο πιστεύω, σε έναν τέτοιο κόσμο απλά έπρεπε να μπει χωρίς πολλά πολλά.  





Ye olden days - 1933. Το συγκεκριμένο καρτούν το είχα αναφέρει και σε προηγούμενο post, ως καρτούν του Μίκυ που εμπνεύστηκε από καρτούν του Όσβαλντ, το οποίο ήταν βασικό της ιστορίας και περιλαμβάνεται και ως unlockable extra. Ο λόγος για το "Oh what a knight" που έχουμε ήδη δει.



Sleeping Beauty - 1959. Αυτό ομολογώ δεν περίμενα να το δω σε 2D καρτούν κόσμο. Όλοι οι προηγούμενοι 2D κόσμοι είχαν ως έμπνευση μικρά animation shorts, ενώ η Ωραία Κοιμωμένη είναι μία από τις σημαντικότερες ταινίες μεγάλου μήκους της εταιρίας. Θα παραθέσω και μερικές εικόνες από την ταινία για σύγκριση. Όταν έχεις συνηθίσει να βλέπεις μικρά shorts και κοντά στο τέλος του παιχνιδιού σου πετάγεται αυτό, καταλαβαίνεις πως το πράγματα σοβαρεύουν και πως το Μαύρο Φάντασμα τα έχει πάρει στο κρανίο. 



 Fantasia - 1940. Ό,τι καλύτερο μπορούσαν να βάλουν για τελικό 2D κόσμο τη στιγμή που η όλη υπόθεση ξεκίνησε από τον γνωστό μάγο και τον Μίκυ στο ρόλο του ατζαμή βοηθού.

   
Αυτά περί ανάλυσης ! Το παιχνίδι ήταν έπος, και προσωπικά το ευχαριστήθηκα στο έπακρο. Όπως είχε πει και ο Spector σε συνέντευξή του, όποιος βάζει να παίξει το παιχνίδι, παίζει ουσιαστικά ένα παιχνίδι μέσα στο παιχνίδι. Όσο προχωράει, προσπαθεί να καταλάβει από πού μπορεί να είναι το καθετί. Δυστυχώς δεν παρότριναν τον κόσμο μέσα από το game, έπρεπε ο καθένας να κάνει την έρευνά του. 



Πάντως προσωπικά κέρδισα πάρα πολλά μέσα από το Epic Mickey. Είδα πράγματα που δεν περίμενα να δω και γνώρισα πράγματα τα οποία δεν ήξερα μέχρι τώρα. Μέσα από τα posts που έκανα, έψαχνα και έβρισκα συνεχώς νέες λεπτομέρειες που μου διέφευγαν και πιστεύω είναι πολλές ακόμα που εξακολουθούν να μου διαφεύγουν. Αυτή η διαδικασία συνεχούς ψαξίματος / εύρεσης είναι το επικό στοιχείο στο Epic Mickey, το οποίο καταφέρνει να κάνει ό,τι δεν έχει κάνει κανένα άλλο παιχνίδι ποτέ στα χρονικά, τουλάχιστον στα πλαίσια της Disney. Το παιχνίδι δίχως υπερβολή είναι ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια. 



Θα έπρεπε να είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να προσφέρει αυτήν την εμπειρία σε όλους τους παίκτες και όχι μόνο σε όσους ήδη ασχολούνται. Ακόμα και στα unlockables extras υπάρχει πάααααρα πολύς χώρος, θα μπορούσαν να είχαν βάλει τα 5πλάσια και ακόμα να έμενε κενό. Βάλε συνεντεύξεις, βίντεο, κείμενα, βάλε μέσα στο παιχνίδι να εμφανίζονται εικόνες της original Disneyland, βάλε πράμα γενικά να υπάρχει. Βέβαια στο Wii υπάρχει ο φυσικός περιορισμός του DVD, πραγματικά ένα Blu Ray format θα είχε βοηθήσει άπειρα στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Ελπίζω στο Epic Mickey 2 για PS3 να το εκμεταλευτούν όπως πρέπει. 



ΟΥΦ, ΤΕΛΟΣ, αυτά από εμένα. Ευχαριστώ όσους απόλαυσαν το ταξίδι μαζί μου . Είμαι στη φάση που έχει μπει ένα σκουπιδάκι στο μάτι μου (από τη συγκίνηση). Έβγαλα το καλό τέλος (ή τέλος πάντων ένα από τα καλά, δεν ξέρω πόσα έχει) και ήταν όλα τα λεφτά. Δεν μου πάει καρδιά να δω το άσχημο. 


Έφυγα να διαβάσω το κόμικ τώρα!

Wednesday, February 06, 2013

Whatever happened to Scrooge Mc Duck ?

Με το παρακάτω post, κλείνω με την μεταφορά κειμένων από το GreekComics που είχα γράψει πριν κάποια χρόνια. Από εδώ και πέρα ό,τι γράφω θα είναι νέο υλικό. Χωρίς πολλά πολλά λοιπόν, πάμε να δούμε κι αυτήν την άκρως ιδιαίτερη θα μπορούσα να πω περίπτωση.


Posted Image 

 Πολλοί από εμάς έχουν δει λίγο πολύ το παραπάνω σκίτσο του Rosa, αρκετοί εκ των οποίων χαλάστηκαν με τον Rosa που δείχνει τον θάνατο ενός τόσο γνωστού και σημαντικού Disney χαρακτήρα. Κατά καιρούς ο Rosa έχει λάβει διάφορα αρνητικά σχόλια για αυτό του το δημιούργημα. Αυτό που δεν γνωρίζει ο πολύς κόσμος όμως είναι πως έφτιαξε την παραπάνω εικόνα για λογαριασμό ενός φανζίν, όταν διάφοροι σχεδιαστές (Disney και μη), ρωτήθηκαν για το πώς θα ήταν η ζωή στη Λιμνούπολη χωρίς τον Σκρουτζ.

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Κατά καιρούς, αρκετοί σχεδιαστές έχουν προσπαθήσει να δείξουν το πώς θα ήταν η Λιμνούπολη χωρίς τον Σκρουτζ. Από Ιταλούς μέχρι Ευρωπαίους σχεδιαστές, έχουμε δει ιστορίες για το πώς θα ήταν ένα τέτοιο σύμπαν, ενώ ουκ ολίγες είναι οι φορές που γίνεται έστω και μία απλή αναφορά από τον Σκρουτζ για τον διάδοχό του (You know... μην μου φέρνεις αντιρρήσεις Ντόναλντ αλλιώς ξέχνα την περιουσία κλπ κλπ). Μέχρι και ο Barks έχει φτιάξει ιστορίες όπου ο Σκρουτζ ανησυχεί για τον διάδοχο που θα αναλάβει τη διαχείριση της περιουσίας του όταν αυτός αποδημήσει εις τόπο χλοερό. Σε μία από αυτές μάλιστα, αποφασίζει πως τα ανιψάκια Χιούη, Λιούη και Ντιούη θα είναι οι κληρονόμοι του.


Το εξώφυλλο του 11ου τεύχους του γερμανικού φανζίν



Απ' ό,τι φαίνεται ήταν θέμα χρόνου μέχρι να δημιουργηθεί μία έκδοση, η οποία θα αναφέρεται σε μία Λιμνούπολη χωρίς τον ιδρυτή της. Η αρχή έγινε το 1982 με το 11ο τεύχος του Γερμανικού φανζίν Der Hamburger Donaldist - Sonderheft στο οποίο διάφοροι σχεδιαστές κλήθηκαν να φτιάξουν ένα σκίτσο το οποίο θα απαντούσε στην ερώτηση "Hey Daisy, whatever happened to Scrooge?" Εφτά σχεδιαστές από όλο το φάσμα των ειδικοτήτων έφτιαξαν από ένα σκίτσο, αποκλειστικά για το περιοδικό. Άλλοι πιο βίαιο, άλλοι πιο προκλητικό, άλλοι πιο απλό. Μερικοί από αυτούς έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση, μερικοί πάλι όχι. Συγκεκριμένα οι σχεδιαστές ήταν οι:
Bob Foster
Volker Reiche
Ulrich Schröder
Jan Gulbransson
Luciano Bottaro
Jörg Drühl
Jean Claude Mézières
Σκίτσο του Jean Claude Mézières
σχεδιαστή του Valerian εκτός των άλλων


Τρία χρόνια και τρία τεύχη αργότερα, το 1985, στο 14ο τεύχος του ίδιου φανζίν, εμφανίστηκαν σκίτσα διαφορετικών δημιουργών για την ίδια ερώτηση. Στο ίδιο στυλ, άλλα πιο προκλητικά, άλλα λιγότερο, κάνουν την εμφάνισή τους. Από γνωστούς BD σχεδιαστές όπως οι Matthias Schultheiss και Andre Roche , μέχρι τους underground porn comics δημιουργούς Mali & Werner, βλέπουμε έντεκα διαφορετικά σκίτσα. Συγκεκριμένα οι δημιουργοί που έλαβαν μέρος ήταν οι παρακάτω:
Chris Scheuer
Peter Petri
Michael Engler-Kellersmann
Ivica Astalos
Harald Siepermann
Mali & Werner
Leo Knol
Andre Roche
Hendrik Dorgathen
Rolf Boyke
Mathias Schultheiss

Η συμμετοχή του Harald Siepermann


Το 1991, στο 77ο τεύχος του φανζίν Der Hamburger Donaldist, απαντάνε στο παραπάνω ερώτημα οι Marco Rota και Don Rosa. Το σκίτσο του Marco Rota δείχνει τον Σκρουτζ να δίνει την τυχερή του δεκάρα στη Μάτζικα, το οποίο δυστυχώς το βρήκα μόνο σε πολύ χαμηλή ανάλυση, κι αυτό με τα χίλια ζόρια. Το σκίτσο του Rosa από την άλλη, δεν είναι παρά η εικόνα που εμφανίζεται στην αρχή της παρουσίασης. Από τότε η εικόνα του έχει διαρρεύσει παντού, χωρίς όμως τις απαραίτητες εξηγήσεις, γι' αυτό και πολλοί πιστεύουν λανθασμένα πως ο Rosa έφτιαξε τον θάνατο του Σκρουτζ απλά για να σοκάρει (or whatever...). Προσοχή, η σειρά Der Hamburger Donaldist είναι διαφορετική από τη σειρά Der Hamburger Donaldist - Sonderheft στην οποία δημοσιεύτηκαν όλα τα προηγούμενα σκίτσα.


Πάνω: Το εξώφυλλο του Hamburger Donaldist - Sonderheft #14
με τη συμμετοχή του Chris Scheuer
Κάτω: Το εξώφυλλο του Hamburger Donaldist # 77
διά χειρός Daan Jipes, αφιερωμένο στον Barks


Το 2006, η Disney αποφάσισε να μπει κι αυτή στο χορό και να απαντήσει επίσημα σε αυτήν την ερώτηση, δημιουργώντας μια ιστορία με τίτλο (τι άλλο) "Whatever happened to Scrooge McDuck ?" Μία 6σέλιδη ιστορία η οποία αποτελεί φόρο τιμής στο σύμπαν του Barks (και όχι μόνο) και συνάμα μας δείχνει πώς θα ήταν η Λιμνούπολη χωρίς το πλουσιότερο παπί του κόσμου. Όσο πιο πολύ έχετε ασχοληθεί με το σύμπαν των παπιών, τόσο πιο πολλές αναφορές σε προηγούμενες δουλειές θα βρίσκετε, από κλασικούς "κακούς" του Barks μέχρι την μπανιέρα χρονομηχανή που έχει χρησιμοποιηθεί και στη σειρά Ducktales.


H κλασική φωτογραφία του Barks με την οικογένεια Ντακ
στην πρωτότυπη και μελλοντική έκδοσή της


Το "Whatever Happened To Scrooge McDuck?" είναι μία ιστορία η οποία λόγω του περιεχομένου και των λίγων σελίδων της προσφέρεται για ανάγνωση ακόμα και από άτομα τα οποία δεν έχουν ασχοληθεί καθόλου με την Disney, όμως θα εκτιμηθεί πολύ περισσότερο από τους hardcore fans. Όσο για τις υπόλοιπες εικόνες των προαναφερθέντων σχεδιαστών, μάλλον θα εκτιμηθούν περισσότερο από haters της Disney.

 
 Πού μπορώ να τη βρω
  • H ιστορία μόλις πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στο ΚΟΜΙΞ #296, ενώ για πρώτη φορά στην Αμερική κυκλοφόρησε το 2008, μέσω της συλλογής Treasures της Gemstone. Στο παρακάτω .cbr μπορείτε να βρείτε την 6σέλιδη ιστορία της Disney, καθώς επίσης και όλες τις προηγούμενες συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένου και του Rosa.
ΠΡΟΣΟΧΗ, πολλές από τις εικόνες των τευχών Der Hamburger Donaldist - Sonderheft μπορεί να θεωρηθούν προσβλητικές και ενοχλητικές λόγω σεξουαλικού, βίαιου και ενήλικου περιεχομένου. Τις βλέπετε με δική σας ευθύνη (όχι ότι θα μπορούσατε να τις δείτε με δική μου, αλλά λέμε τώρα) 
http://www.sendspace.com/file/muv8ua

Διαπλεκόμενα συμφέροντα


Πάμε κατ' ευθείαν τώρα να συνεχίσουμε με τις προτάσεις. Σειρά έχει μία ιστορία από το σύμπαν των ποντικιών, και μάλλον οι επιλογές μου από εδώ και πέρα θα είναι εναλλάξ. Μία ιστορία με πάπιες, μία με ποντίκια, ώστε να είναι ευχαριστημένες και οι δύο πλευρές. Ήρθε επίσης η ώρα για μία κανονική παρουσίαση, μιας και στις προηγούμενες δύο περιπτώσεις ασχοληθήκαμε με την ιστορική αναδρομή των ιστοριών και όχι με τις ιστορίες αυτές καθεαυτές.

Όλοι μας έχουμε ακούσει τη σειρά Μίκυ Μυστήριο. Μέσα από τα 26 τεύχη της σειράς γνωρίσαμε περίπου 50 ιστορίες με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους στο ρόλο του δαιμόνιου ντετέκτιβ. Μερικές ιστορίες από αυτές ήταν καλές, μερικές μέτριες. Μερικές ήταν παιδικές, μερικές πιο ενήλικες. Άλλες ήταν αφελείς ενώ άλλες έπαιρναν τον αναγνώστη στα σοβαρά. Σε γενικές γραμμές, τα σχόλια όσων έχουν διαβάσει τα τεύχη του Μίκυ Μυστήριο είναι θετικά. Αν όμως έπρεπε μέσα από αυτές τις ιστορίες να διαλέξουμε μία και μόνο μία, ποια θα ήταν αυτή ? Το γεγονός πως οι ιστορίες έμπαιναν ανάκατες και δεν ακολουθούσαν κάποια λογική, δυσκολεύει το έργο μας. Προσωπικά, ύστερα από διεξοδική, ανελέητη και μανιώδη ανάγνωση των τευχών, έχω καταλήξει σε τρεις που έχουν θέσει τον πήχη στα ύψη. Όλες τους είναι ~100 σελίδες, δηλαδή καλύπτουν όλες τις σελίδες του περιοδικού, δίνοντας έτσι μεγαλύτερο βάρος στην ανάπτυξη των χαρακτήρων και της εξέλιξης της ιστορίας.


Η πρώτη είναι η Υποχθόνια Απειλή (τεύχος 22). Ο Μίκυ μετατρέπεται σε κακοποιό, ενώ το Μαύρο Φάντασμα επιστρέφει στις ρίζες του. Έναν σαδιστή δολοφόνο που προκειμένου να ξεφορτωθεί το θύμα του, θέλει πρώτα να το περάσει από βασανιστήρια. Από τις πολύ καλές εμφανίσεις του Μαύρου Φαντάσματος.


Η δεύτερη είναι Ο Νόμος Του Μαύρου Χρυσού (τεύχος 16). Όλα για το (μαύρο) χρήμα. Πέραν της πολύ ώριμης ιστορίας, θα αρκεστώ στο να αναφέρω πως ήταν η πρώτη φορά που είδα σε ιστορία Disney κομμένο δάχτυλο, όπως και τον Μίκυ έτοιμο να συνθλιβεί σε μια πρέσα παλιοσιδερικών. Σκηνές που στιγματίζουν την αθωότητα ενός παιδικού αναγνώστη. 


Η τρίτη όμως είναι αυτή που ξεχωρίζει περισσότερο από όλες τις υπόλοιπες, ακόμα και τις δύο προαναφερθείσες, λαμβάνοντας έτσι επάξια τον χαρακτηρισμό της καλύτερης ιστορίας της σειράς. Ω ναι, είναι τόσο καλή! Διαπλεκόμενα Συμφέροντα (τεύχος 20) ο τίτλος αυτής, χαρακτηρίζοντας επακριβώς την ιστορία που πρόκειται να επακολουθήσει. 


Posted Image


Πρώτα λίγα λόγια για τους δημιουργούς. Στο σενάριο βρίσκεται ο Kurt Behnke. Ο εν λόγω κύριος από τη Δανία δούλεψε για την Egmont την περίοδο 1993 - 1996 για διάφορες ιστορίες, μερικές από τις οποίες γνωρίσαμε και μέσα από το Μίκυ Μυστήριο. Το σχέδιο είναι από το στούντιο Jaime Diaz. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε το όνομα του συγκεκριμένου σχεδιαστή. Στο στούντιο Χάιμε Ντίαζ βλέπετε δουλεύουν πάρα πολλά άτομα, και όταν κάποιος από αυτούς δημιουργεί μια ιστορία, στα credits δεν μπαίνει το όνομά του αλλά το όνομα του στούντιο, αφήνοντάς μας να αναρωτιόμαστε για το ποιος έκανε τι. Anyways, αρκετά με τα διαδικαστικά, πάμε στο ψητό.

Μια σύζυγος που ανησυχεί για τον άντρα της... Ένας προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών στα πρόθυρα νευρικής κρίσης... Ένα ασήμαντο έλλειμμα λίγων σεντς στον τραπεζικό λογαριασμό του Μίκυ... Ένας εφημεριδοπώλης που πλέκει σενάρια πολιτικών συνωμοσιών... Ένας υποψήφιος δήμαρχος που υπόσχεται καλύτερες μέρες... Ένας δήμαρχος που έχει διαπράξει όλα τα αμαρτήματα αλλά παραμένει φτωχός... Ο Επιθεωρητής Ο' Χάρα κλείνεται στη φυλακή με την κατηγορία του χρηματισμού... Επίορκοι δικαστές... Πουλημένοι αστυνομικοί... Πανίσχυροι εργολάβοι... Ένα δίκτυο διαπλεκόμενων συμφερόντων χωρίς αρχή και τέλος. Το Μίκυ Σίτυ βουλιάζει στη διαφθορά και την ώρα που όλοι φαίνονται να εγκαταλείπουν τον αρχηγό, ο δαιμόνιος Ντετέκτιβ Μίκυ Μάους αναλαμβάνει να καθαρίσει το όνομά του. Πώς όμως θα το καταφέρει αυτό σε μία πόλη που όλοι είναι εναντίον του...;

Posted Image

Η ιστορία ξεκινάει με τον Μίκυ να ελέγχει και να ξαναελέγχει τον τραπεζικό του λογαριασμό. Ύστερα από μία εξαντλητική νύχτα γεμάτη λογαριασμούς, δεν καταφέρνει να βρει ένα έλλειμμα μερικών δολλαρίων στις τραπεζικές του συναλλαγές. Δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά έχοντας ξεμείνει από υποθέσεις, και μην έχοντας κάτι καλύτερο να κάνει, αναλώνεται στο να βρει τι απέγιναν τα 4,93 δολλάριά του.


Posted Image

Όλα αυτά μέχρι το σημείο που μπαίνει μέσα στο γραφείο του Μίκυ η Κυρία Χοφλ η οποία ανησυχεί για τον σύζηγό της, τον Χόρτον Χοφλ. Ο Χόρτον τον τελευταίο καιρό συμπεριφέρεται πολύ παράξενα, σαν να τον απασχολεί κάτι πολύ σημαντικό, όμως η σύζηγός του δεν έχει ιδέα για το τι μπορεί να είναι αυτό. Ο Χόρτον είναι ένας προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών ο οποίος ύστερα από πολλές δυσκολίες, προσελήφθη από την Ντάτακορπ, μία εταιρία ηλεκτρονικών υπολογιστών με μηνιαίες αποδοχές χιλιάδων δολλαρίων. Τα προβλήματα ξεκίνησαν επειδή ο Χόρτον αισθανόταν πως τα προγράμματά του δεν είχαν την αναγνώριση που τους άρμοζε. Από ένα σημείο και ύστερα άρχισε να λείπει για μέρες ολόκληρες από το σπίτι.


Posted Image

Ο Μίκυ προφανώς δέχεται, μιας και δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει. Αποφασίζει να τον ακολουθήσει, ώστε να δει με τι έχει μπλέξει. Επειδή πρέπει να περιμένει μέχρι την επόμενη μέρα το βράδυ, δεν γλιτώνει τη βόλτα στην τράπεζα προκειμένου να ελέγξει τον λογαριασμό του. Σε αυτό το σημείο μαθαίνουμε πως είναι περίοδος εκλογών στο Μίκυ Σίτυ, με δύο επικρατέστερους υποψήφιους τους Μπος Χογκ και Κλιντ Κλίφορντ. Αμελητέα πληροφορία, που όμως θα παίξει μεγάλο ρόλο αργότερα.


Posted Image

Posted Image

Στον δρόμο του προς την τράπεζα, ο Μίκυ αποφασίζει να περάσει για μια καλημέρα από το αστυνομικό γραφείο του Επιθεωρητή Ο' Χάρα, και εκεί αρχίζει το μεγάλο πανηγύρι της ιστορίας. Ο Ο' Χάρα έχει κατηγορηθεί για χρηματισμό και έχει τεθεί υπό κράτηση μέχρι να γίνει η δίκη του. Άνοιξαν τον τραπεζικό του λογαριασμό και και βρήκαν μέσα 250 χιλιάδες δολλάρια, λεφτά που δεν μπορεί να δικαιολογήσει ο μισθός ενός έντιμου αστυνομικού. Ο Τζων Χειροπαίδαρος πλέον είναι ο νέος Αρχηγός της Αστυνομίας, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.


Posted Image

Ο Ο' Χάρα πλέον είναι η είδηση του Μίκυ Σίτυ. Η αστυνομία και ο τύπος διχάζονται στα δύο. Η αστυνομία βρίσκεται σε μία κατάσταση όπου δεν ξέρεις ποιος είναι "πληρωμένος" και ποιος όχι. Ο Μίκυ μην ξέροντας ποιον μπορεί να εμπιστευτεί, όντας ολομόναχος, θα πρέπει να βοηθήσει τον Αρχηγό.


Posted Image

Τα Διαπλεκόμενα Συμφέροντα είναι το τέλειο παράδειγμα για τα όρια που μπορεί να φτάσει μια Disney ιστορία. Βία μέσα σε λογικά πλαίσια, σενάριο που απευθύνεται ταυτόχρονα τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες, και ένα σκοτεινό Μίκυ Σίτυ όπως γουστάρουμε να βλέπουμε σε τέτοιου είδους ιστορίες. Καταφέρνει να κρατήσει τον αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος, μιας και σε κάθε σελίδα αποκαλύπτονται νέα στοιχεία τα οποία ο αναγνώστης καλείται να βάλει σε μία σειρά. Είναι από τις ιστορίες που παίρνουν σοβαρά τόσο τον εαυτό τους, όσο και τον αναγνώστη, προσφέροντάς μας μία αστυνομική ιστορία με όλη την έννοια του όρου.


Posted Image

Οι προσωπικότητες των χαρακτήρων δεν είναι παιδικές όπως γίνεται σε πολλές νέες ιστορίες. Ο Μίκυ είναι πιο δραστήριος από ποτέ, ενώ ο Χειροπαίδαρος μας δείχνει μια πλευρά του χαρακτήρα του που σπάνια θα έχουμε την τύχη να ξαναδούμε, παίζοντας καταλυτικό ρόλο στην όλη υπόθεση. Μέσα στην πόλη βλέπουμε ένα νέο σύμπαν του Μίκυ Σίτυ, με πολλά νέα άτομα που παίζουν έστω και έναν μικρό ρόλο στην υπόθεση. Εφημεριδοπώληδες, αστυνομικοί, μηχανικοί, δικηγόροι, άτομα τα οποία χρησιμοποιούνται όπου πρέπει ώστε να εξυπηρετήσουν την πλοκή. Άτομα με τα οποία ο Μίκυ γνωρίζεται, όμως δεν τα έχουμε δει (και δυστυχώς ούτε πρόκειται να τα ξαναδούμε) σε άλλες ιστορίες. Το σχέδιο είναι κατάλληλο ώστε να υποστηρίξει την ιστορία, ενώ το τέλος είναι όπως όφειλε να είναι. Εν ολίγοις, αν θέλετε να διαβάσετε μία διαφορετική ιστορία με τον Μίκυ, αυτή είναι η επιλογή σας.



Posted Image

Πού μπορώ να τη βρω:
  • Τα Διαπλεκόμενα Συμφέροντα έχουν δημοσιευτεί μόνο στον πρώτο κύκλο του Μίκυ Μυστήριο, στο τεύχος 20. Ξενόγλωσσο σκανάρισμα δεν υπάρχει κάπου, και όπως καταλαβαίνετε δεν είναι και το πιο εύκολο να σκανάρω ολόκληρο το τεύχος. Αν θέλετε να την διαβάσετε, μπορείτε να ψάξετε για το συγκεκριμένο τεύχος, είτε για την επανέκδοσή του που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό.

Tuesday, February 05, 2013

Φάρσα ή κέρασμα

Και ναι, ύστερα από ακόμα ένα κενό ~3 χρόνων, ήρθε η ώρα για ακόμα ένα post. Επειδή όμως με αυτόν τον ρυθμό θα τελειώσουμε την επόμενη εκατονταετία, θα επισπεύσουμε λίγο (έως πολύ) τους ρυθμούς. 

Αν και είχα πει πως δεν θα αναφερθώ σε ιστορίες που έχουν μπει στο ΚΟΜΙΞ, δεν μπορώ να αφήσω απ' έξω μία περίπτωση λογοκρισίας του Carl Barks, μιας και πιάσαμε το θέμα. Βέβαια η λογοκρισία έγινε για εντελώς διαφορετικούς λόγους, όμως ακόμα κι έτσι παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. 




Trick or treat - Φάρσα ή κέρασμα είναι ο τίτλος της χιλιοταλαιπωρημένης αυτής ιστορίας του Barks. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Τον Νοέμβριο του 1952 βρισκόταν στα σκαριά το νέο cartoon της Disney με θέμα το Halloween (η γιορτή των Αγίων Πάντων όπως αποδίδεται στη γλώσσα μας). Η γιορτή έχει να κάνει με παιδιά που έχουν μασκαρευτεί με τρομακτικές φορεσιές και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι φωνάζοντας "Φάρσα ή κέρασμα". Ο ιδιοκτήτης του σπιτιού πρέπει να επιλέξει να κεράσει τα παιδιά γλυκά, προκειμένου να μην γευτεί τις φάρσες των "τεράτων" που μόλις τον επισκεύθηκαν.

Η ιστορία έχει να κάνει με ακριβώς αυτό. Τα ανιψάκια γυρνάνε στους δρόμους και όταν φτάνουν στο σπίτι του Ντόναλντ αρχίζει η διαμάχη μεταξύ τους, καθώς ο Ντόναλντ δεν θέλει να μοιραστεί με κανέναν τα γλυκά του. Όπως ήταν λογικό, και οι δύο πλευρές πεισμώνουν και κάνουν ό,τι μπορούν ώστε να καταφέρουν τον σκοπό τους. Η μάγισσα Φούρκα βλέποντας τα ανιψάκια ντυμένα ως "τέρατα", αποφασίζει να τα βοηθήσει προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον θείο τους και να πάρουν το κλειδί για την ντουλάπα με τα γλυκά.

Καλά ως εδώ, τώρα όμως θα μου πείτε ο Barks τι σχέση έχει με το Halloween, πόσο μάλλον με το επικείμενο cartoon της Disney. Έχει και παραέχει, επειδή οι συντελεστές του cartoon είχαν τη φαεινή ιδέα να το κυκλοφορήσουν την ίδια περίοδο με ένα αντίστοιχο κόμικ, η δημιουργία του οποίου ανατέθηκε στον Carl Barks. Η Western Publishing λοιπόν του έστειλε το storyboard του cartoon και του ανέθεσε να δημιουργήσει μία ιστορία 32 σελίδων η οποία θα ακολουθεί πιστά την πλοκή. Ο Barks σχεδίασε την ιστορία, με μια μικρή όμως λεπτομέρεια. Οι σελίδες που του ανατέθηκαν ήταν πάρα πολλές, μιας και κάλυψε ολόκληρο το cartoon σε 10 περίπου σελίδες λιγότερες. Μην μπορώντας να βγει εκτός σχεδιαγράμματος, άρχισε να αυτοσχεδιάζει και να προσθέτει νέες πινελιές στην ιστορία. Και εκεί αρχίζει το μεγάλο πανηγύρι. Σε αυτό το σημείο να επισημάνω πως ίσως να είναι καλύτερα αν βλέπατε το καρτούν και διαβάζατε την ιστορία, επειδή ίσως έτσι να καταλάβετε καλύτερα το παρασκήνιο. Links θα βρείτε στο τέλος του post. Anyways, συνεχίζουμε.


Ο Barks στις σελίδες που περίσσευαν άρχισε να δίνει ρεσιτάλ δεξιοτεχνίας και πρωτοτυπίας, βάζοντας την Φούρκα να σκαρφίζεται νέα μαγικά κόλπα. Από την μεταμόρφωση της Φούρκας σε μία όμορφη κοπέλα προκειμένου να ξεμυαλίσει τον Ντόναλντ, μέχρι την δημιουργία ενός μπαμπούλα, αφού ο Ντόναλντ δεν συμμορφώνεται με το καλό. Μόλις τις πήγε στην Western Publishing, η τότε συντάκτης Alice Cobb, έγινε ξέφρενη με τον Barks. Δεν μπορούσε να πιστέψει πως όχι μόνο δεν τήρησε τη ροή της ιστορίας αλλά αυτοσχεδίασε κι από πάνω. Τις 9 αυτές σελίδες (16 έως 24) όχι μόνο τις έκοψε αλλά δεν τον πλήρωσε κιόλας. Ο Barks της εξήγησε πως δεν είχε δει το καρτούν μιας και εκείνη την περίοδο βρισκόταν κι αυτό στην παραγωγή, και πίστευε πως το τέλος και η συνολική διάρκεια της ιστορίας του θα ήταν πιο ελεύθερα, αλλά μάταια.



Σκηνές από τις σελίδες της ιστορίας που κόπηκαν

 Η λογοκρισία όμως δεν σταματάει εκεί. Η εν λόγω κυρία ήταν τόσο θυμωμένη με τον Barks που του έκανε ένα σωρό υποδείξεις. Πρώτα απ' όλα, η αρχική εικόνα, την οποία βλέπετε και στην αρχή του post, ήταν πολύ βίαια. Μία μάγισσα πετάει πάνω από ένα νεκροταφείο και ο τίτλος θυμίζει γράμματα από αίμα επάνω σε μία ταμπέλα. Όταν ο Barks της είπε πως και το cartoon έτσι ξεκινάει, του απάντησε πως στο cartoon είναι διαφορετικά επειδή στο κόμικ μπορεί το κάθε μικρό παιδί να εφιστήσει την προσοχή του στο συγκεκριμένο καρέ, ενώ στα κινούμενα σχέδια κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Η Cobb επίσης ανέφερε πως δεν μπορεί να υφίσταται ιστορία που αναφέρει τον Ντόναλντ ως ήρωα και να τον εμφανίζει στην 4η σελίδα, γι' αυτό τον έβαλε να δημιουργήσει άλλη 1,5 σελίδα η οποία παρουσιάζει στην αρχή της ιστορίας τον Ντόναλντ. Εννοείται χωρίς να τον πληρώσει, μιας και αυτό είναι κάτι που ο Barks όφειλε να είχε κάνει εξ' αρχής.


Η original αρχική σελίδα και η 1,5 σελίδα 
που δημιούργησε εκ των υστέρων ο Barks


Λόγω αυτού του κόψε-ράψε η ιστορία είχε γίνει ένα μικρό μπάχαλο. Την κατάσταση έρχεται να αποτελειώσει η Cobb που κόβει αποσπασματικά πλέον συγκεκριμένα καρέ από την ιστορία. Το θέμα είναι πως έκοψε ουκ ολίγα καρέ από σκηνές που αναφέρονταν στο καρτούν, ενώ άλλα που δεν είχαν σχέση με αυτό, τα άφησε ανέπαφα. Άβυσσος η ψυχή της. Το μόνο σίγουρο είναι πως η ιστορία που έμεινε, δεν είχε καμία σχέση με αυτήν που είχε φανταστεί ο Barks. Ουδέν κακόν αμιγές καλού όμως λένε. Ο Barks για να καλύψει τις 9 σελίδες που κόπηκαν, δημιούργησε μια νέα ιστορία, ονόματι Hobblin' Goblins, ενώ παράλληλα δεν πέταξε τα σχέδια της ιστορίας του. Βέβαια χωρίς πληρωμή αλλά τι να κάνουμε.

Εικόνα που κρατήθηκε, παρ' όλο που δεν υπήρχε στο καρτούν
Εικόνα που λογοκρίθηκε, παρ' όλο που υπήρχε στο καρτούν


Το 1986 η ιστορία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε ολόκληρη τη μορφή της, στους συγκεντρωτικούς τόμους της Carl Barks Library από την Another Rainbow. Από τότε η ιστορία κυκλοφορεί και δημοσιεύεται ανά τον κόσμο στην ολότητά της. Η απώλεια από όλη αυτή την κατάσταση ήταν μόνο ένα καρέ, το οποίο αποκαταστάθηκε εύκολα από σχέδια του Ντόναλντ και της Φούρκας από την υπόλοιπη ιστορία.


Πού μπορώ να τη βρω:
  • Το Cartoon που ήταν η αρχική έμπνευση μπορείτε να το δείτε στο YouTube.
  • Η ιστορία δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα το 2002 στο ΚΟΜΙΞ #173.